Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

Αναφυλλητό XXXVIII


Τα παιδιά θέλουν παπούτσια
τα παιδιά θέλουν ψωμί
θέλουνε και φάρμακα,
δούλεψε κ' εσύ.
Γέλα, κλαίγε κι όλο λέγε,
το παιδί: ζωή.
Τίποτ' άλλο. Ζωή.

Ζύμωνε στη σκάφη,
πρώτο σου ζυμάρι, 
πρώτο σου ψωμί
πρώτο σου σταυρόψωμο
μια ψωμένια κούκλα
για το παιδί.

Ζύμωνε τη λάσπη,
πρώτη σου μυστριά
πρώτο πηλοφόρι 
ένα καλυβάκι 
μια μικρούλα αυλή
για το παιδί.

Ζύμωνε το χώμα
με το δάκρυ-δάκρυ
ζύμωνε τη λάσπη
φτιάξε ένα χωμάτινο πουλί
να πετάει τη νύχτα
και να κελαϊδεί
για το παιδί.

Τούτη είναι η ζωή μας
τούτο το μεγάλο —
τίποτ’ άλλο.
Γέλα, κλάψε, πες 
ό,τι θες.
Το παιδί: ζωή.
Τίποτ' άλλο!





Από τη συλλογή Υδρία (1957-1958)

Ρίτσος Γ., (1961) Ποιήματα 1930-1960, τ. Β΄, Αθήνα: Κέδρος
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...