Κυριακή, 19 Απριλίου 2015

Ανάμεσα σε όσα πέφτει η σκιά


Αν πρέπει να ταχτώ 
Θα ταχτώ στη φαντασία

Εδώ που είμαι βρέχει
Κι εσύ είσαι πολύ όμορφη στη φωτογραφία

Φέρνεις την Κίνηση
Τη μανία του πανικού

Μα τον εξεγερμένο έρωτά μας 
Απειλή η αγάπη ακόμα 

Δεν ξέρουμε να λέμε σ' αγαπώ
Χωρίς αλάτι στα χείλη

Θα ζήσουμε ανάμεσα σε δύο καθρέφτες 

Τι έχει πάει τόσο λάθος μαζί σου
Για να μου αρέσεις τόσο πολύ

Θέλω να σε φιλήσω
Εκεί που ο θάνατος μοιάζει πιο εύκολος.

Ειρηνάκης Ν., (1988), Ανάμεσα σε όσα πέφτει η σκιά, Αθήνα: Γαβριηλίδης
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...