Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

Θα μπορούσαν ποτέ οι υπολογιστές να αντικαταστήσουν τους εκπαιδευτικούς;

Ένα επίκαιρο ερώτημα



    Στις αρχές της δεκαετίας του '60, σε εργαστήρια των Ηνωμένων Πολιτειών, βρισκόταν σε εξέλιξη ένα πρόγραμμα που είχε τη δυναμική να επιφέρει επανάσταση στην εκπαίδευση. Ο καθηγητής Donald Bitzer, ηλεκτρολόγος μηχανικός του πανεπιστημίου του Illinois, δημιούργησε μια από τις πρώτες στον κόσμο συσκευές διδασκαλίας. Από το 1972 το λογισμικό του έχει φτάσει από την εξυπηρέτηση μιας τάξης να χρησιμοποιείται σε ολόκληρη την Αμερική. Αλλά με αυτή την ανάπτυξη προέκυψε η πιθανολογία και η κινδυνολογία μήπως θα μπορούσε ένας υπολογιστής να αντικαταστήσει έναν εκπαιδευτικό;
    "Οι υπολογιστές εκείνη την εποχή αντιμετωπίζονταν ως γιγάντια μυαλά που μπορούν να ελέγξουν τις ζωές μας", υποστηρίζει ο ιστορικός Brian Dear. Το λογισμικό του Bitzer, γνωστό ως Programmed Logic for Automated Teaching Operations (PLATO), επιτρέπει στους μαθητές να απαντήσουν ερωτήσεις σε έξι ιντσών μαύρες οθόνες χρησιμοποιώντας τηλετυπικά πληκτρολόγια με κόστος 5.000 δολάρια το τερματικό". 
  Σαράντα χρόνια μετά, η ερώτηση εάν οι υπολογιστές μπορούν να καταστήσουν τους δασκάλους παρωχημένους είναι ακόμη επίκαιρη. Ο Fiona Hollands, ερευνητής στο Columbia University’s Teachers College, αναφέρει ότι πια οι υπολογιστές χρησιμοποιούνται για διάφορους λόγους στη σχολική αίθουσα: συμβάλλουν στην πρόσωπο με πρόσωπο εκφώνηση των οδηγιών στα ανάμεικτα μαθησιακά μοντέλα, χρησιμεύουν ως συμπληρωματικοί διδάσκοντες σε "υβριδικά" διδακτικά μοντέλα και αντικαθιστούν τους εκπαιδευτικούς στις εικονικές τάξεις.
   "Ορισμένες πολιτείες και περιοχές έχουν δημιουργήσει τα δικά τους εικονικά σχολεία με το εικονικό σχολείο της Φλώριντας να είναι το ευρύτερα γνωστό, επισημαίνει ο Hollands, προσθέτοντας ότι μια πρόσφατη έρευνα υποστηρίζει ότι όχι μόνο οι μαθητές τα καταφέρνουν εξίσου καλά με αυτή την προσέγγιση μα παράλληλα εξοικονομούν χρήματα. 
   Στις Ηνωμένες Πολιτείες τα σχολεία Rocketship μείωσαν τα έξοδα διοίκησης εισάγοντας περισσότερα μαθήματα μέσω διαδικτύου και προσλαμβάνοντας λιγότερους καθηγητές. Κέντρισαν την παγκόσμια προσοχή μέσω της προσέγγισης "ανάμεικτη μάθηση" στην οποία το ένα τέταρτο μιας σχολικής ημέρας διδάσκεται από έναν υπολογιστή. Οι καθηγητές χωρίς διαπιστευτήρια επιβλέπουν τις διαδικτυακές ενότητες ενώ οι διαπιστευμένοι καθηγητές επικεντρώνονται στην κριτική σκέψη. Οποιαδήποτε κέρδη χρησιμοποιούνται για να πληρωθούν παραπάνω οι υπάρχοντες εκπαιδευτικοί. Μιλώντας σε βρετανικό ραδιόφωνο το 2014, ο διευθυντής του Rocketship, Preston Smith, υποστήριξε ότι οι υπολογιστές τους επέτρεψαν να "ξανασκεφτούν" τη σχολική ημέρα. Ωστόσο, ένας πολιτικός οικονομολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, ο Gordon Lafer, θεωρεί ότι προσφέρουν "μειωμένο πρόγραμμα μελέτης". 
  Ο Hollands συμφωνεί ότι τα σχολεία αυτά παρέχουν ένα χαμηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης στα στερημένα παιδιά.Πιστεύει ότι, για παράδειγμα, είναι δύσκολο να δουλεύεις μόνος διαδικτυακά εάν η αναγνωστική ικανότητα στα αγγλικά δεν είναι πολύ καλή και εάν αποσπάται εύκολα η προσοχή.
   Η βρετανική εκδοχή του Rocketship, η ακαδημία Ark Pioneer θα ανοίξει τις πύλες της την επόμενη χρονιά. Όμως, η Christine Blower, γενική γραμματέας της Εθνικής Ένωσης Εκπαιδευτικών, είναι σκεπτική. Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Daily Mail την περσινή χρονιά, σημείωσε ότι εάν τα παιδιά καταλήξουν να κάθονται μπροστά στους υπολογιστές για ένα ικανό χρονικό διάστημα χωρίς τακτική πρόσβαση σε καθηγητή σε κάθε μάθημα, τότε αυτό θα μπορούσε να αποτελεί "κακή αφετηρία".
   Η Tricia Kelleher, διευθύντρια του Stephen Perse Foundation, προειδοποιεί ότι η τεχνολογία δε γίνεται να ορίσει το τέλος των δασκάλων. Αντίθετα, θα πρέπει να ειδωθεί ως ένα χρήσιμο εργαλείο στην οπλοθήκη των εκπαιδευτικών. "Εάν δεν στέκεσαι πια εκεί και απευθύνεις οδηγίες, χρειάζεται να σκεφτείς πώς αυτό αλλάζει τον τρόπο που διδάσκεις", αναφέρει.
   Ο Sugata Mitra, καθηγητής της εκπαιδευτικής τεχνολογίας του School of Education, Communication and Language Sciences at Newcastle University, πιστεύει ότι στο μέλλον ο ρόλος των δασκάλων θα είναι παρόμοιος με εκείνος ενός προπονητή ποδοσφαίρου. "Τα παιδιά έχουν τώρα τη δυνατότητα να βγουν στον κυβερνοχώρο και ο δάσκαλος είναι ο φίλος στο παρασκήνιο που τους λέει πού χρειάζεται να πάνε, αναφέρει.
   Τον Μάιο του 2013, ο Mitra έκανε μια ομιλία στο Ted σχετικά με τα "σχολεία στα σύννεφα", όπου συζήτησε για το αδύνατο σημείο του πειράματός του. O Mitra τοποθέτησε έναν υπολογιστή σε ένα κιόσκι σε μια παραγκούπολη στο Δελχί και άφησε τα παιδιά να τον χρησιμοποιήσουν ελεύθερα. Ανακάλυψε ότι πολλά από αυτά, πολλά από τα οποία δεν είχαν δει ποτέ υπολογιστή, μπορούσαν να διδάξουν μόνα τους τον εαυτό τους.
    "Οι δάσκαλοι συχνά με ρωτούν, θα χάσω τη δουλειά μου; Απαντώ όχι επειδή η δουλειά σας θα γίνει σκληρότερη. Θα γίνει μια διαφορετική δουλειά. Θα μετατραπείτε από έναν ειδικό που στέκεται μπροστά στην τάξη σε ένα βοηθητικό φίλο του παρασκηνίου". Προσθέτει, επίσης: "Θα χρειαστεί να υπάρξει μια δραματική αλλαγή για τα εκπαιδευτικά προγράμματα, κάτι που βέβαια απέχει πολύ ακόμη".
   Ένα πράγμα που πρόκειται να αλλάξει, ωστόσο, είναι η ανάγκη για δασκάλους με ικανότητες στην τεχνολογία. Ο José Picardo, βοηθός του διευθυντή στο Λύκειο Surbiton , αναφέρει ότι οι εκπαιδευτικοί που μπορούν να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία θα αντικαταστήσουν αυτούς που δε μπορούν. Προσθέτει, επιπλέον, ότι εργαλεία όπως βίντεο επιτρέπουν τώρα στα παιδιά να μάθουν σε κάθε σημείο και οι εκπαιδευτικοί είναι αναγκαίο να το εκμεταλλευτούν στο έπακρο".
  Σε αυτόν τον περίπλοκο αγώνα επιχειρημάτων υπάρχει μόνο ένα πράγμα που εξακολουθεί να επιβεβαιώνει ο David Woolley "Θα αντικαταστήσουν οι υπολογιστές τον δάσκαλο; Οι άνθρωποι είναι κοινωνικά ζώα και υπάρχει κάτι στην ανθρώπινη επαφή ανάμεσα σε μαθητές και καθηγητές που μετράει πολύ. Αυτό δε σημαίνει ότι άλλοι τρόποι διδασκαλίας δεν είναι σημαντικοί. Είναι, αλλά υπάρχουν πράγματα που ένας υπολογιστής δε θα μπορέσει ποτέ να κάνει όπως ένας καλός δάσκαλος". 

Πηγή: Guardian
Μετάφραση: Χρύσα Πιπιλή
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...