Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Ο σκύλος της Φλάνδρας

Βιβλία για ... φάγωμα


Συγγραφέας: Marie Loise de la Ramee
Σελίδες: 92
Ιδανικό για: παιδιά Έκτης Δημοτικού και μεγαλύτερα

Λίγα λόγια για το βιβλίο:


   Πριν λίγο καιρό, από τις εξαιρετικές εκδόσεις Το Μαγικό Κουτί, κυκλοφόρησε το βιβλίο για παιδιά όλων των ηλικιών Ο Σκύλος της Φλάνδρας, σε μετάφραση Νίκου Βλαντή και εικονογράφηση Σοφίας Παρασκευοπούλου. Η αγγλίδα συγγραφέας του βιβλίου είναι η Marie Louise de la Ramée (1839 – 1908), πιο γνωστή με το ψευδώνυμό της Ouida.
   Η τρυφερή και συγκινητική αυτή ιστορία διαδραματίζεται στο Βέλγιο του 19ου αιώνα και συγκεκριμένα στην Αμβέρσα (Αντβέρπη στο βιβλίο) όπου ένα ορφανό παιδί, ο Νέλλο, βοηθά τον παπού του στην διανομή του γάλατος, παρέα με τον καλύτερο του φίλο, έναν σκύλο που ακούει στο όνομα Πατράς.
  Ο Νέλλο γνωρίζει την πανέμορφη Αλόη, την κόρη του μυλωνά και πλουσιότερου κτηματία του χωριού, ο οποίος βλέπει με κακό μάτι την συναναστροφή της κόρης του με κάποιον χαμηλότερης τάξης. Όταν μάλιστα καίγεται ο μύλος του, δεν διστάζει να κατηγορήσει τον Νέλλο για εμπρησμό, διαβάλλοντάς τον σε βαθμό που κανένας πια να μην τον εμπιστεύεται. Ο θάνατος του παππού Γιέχαν κάνει ακόμα χειρότερα τα πράγματα.
   Ο μικρός ήρωας του βιβλίου όμως δεν είναι από τα άτομα που το βάζουν κάτω. Βρίσκει καταφύγιο στο έργο του αγαπημένου του ζωγράφου Ρούμπενς και συγκεκριμένα στον πίνακα«Αποκαθήλωση», από το γνωστό τρίπτυχο του καθεδρικού της Αμβέρσας. Όταν δε στην πόλη προκηρύσσεται ένας διαγωνισμός για νέους καλλιτέχνες με έπαθλο την οικονομική ανεξαρτησία του νικητή, ο Νέλλο βάζει σκοπό της ζωής του να τον κερδίσει, πιστεύοντας ότι μετά θα είναι εύκολο να κερδίσει και την καρδιά της αγαπημένης του Αλόης.
  Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν την μέρα των Χριστουγέννων. Ο Νέλλο και ο Πατράς περιμένουν με αγωνία, προσπαθώντας να νικήσουν το κρύο και την πείνα που όλο και μεγαλώνουν…

Υπόθεση:



      Βέλγιο 19ος αιώνας.  
   Ποδοβολητό περήφανων αλόγων. Μυρωδιές ενός φλαμανδικού χειμώνα. Ήχοι από γοτθικά καμπαναριά. 
     Δύο αχώριστοι φίλοι. Ο Νέλλο και ο αγαπημένος σκύλος του, ο Πατράς, πορεύονται σε φιδογυριστά κανάλια, δάση βελανιδιάς, και χωράφια σπαρμένα με καλαμπόκι. Κατοικούν στη μικρή καλύβα του Γιέχαν Ντάας -παππού του Νέλλο- και για να ζήσουν μοιράζουν κανάτες με γάλα σε αρχοντικά και αγροτόσπιτα σέρνοντας ξωπίσω τους ένα πράσινο καρότσι.
   Μοναδική τους φίλη, η μικρή Αλόη, μια πανέμορφη ύπαρξη που μένει στον παλιό κόκκινο μύλο. Μια κοπελίτσα με πρόσωπο που θυμίζει άγγελο του Ρούμπενς, ντυμένη με δαντέλες και πριγκιπικά φορέματα. Ο πατέρας της είναι ο πλουσιότερος κτηματίας του χωριού και της απαγορεύει αυστηρά να τους ξανασυναντήσει μόλις μαθαίνει για τη φιλία τους.  
  Ένα όνειρο όμως καθοδηγεί τον Νέλλο. Ένα όνειρο από εκείνα που κάνουν τους ανθρώπους ξεχωριστούς και τους γεμίζουν δύναμη να αντιμετωπίζουν όλες τις αντιξοότητες. Ο μικρός Αρδεννέζος θαυμάζει τα έργα του Ρούμπενς και θέλει να ακολουθήσει τα χνάρια του μεγάλου Ζωγράφου. Στην Αντβέρπη θα προκηρυχθεί ένας διαγωνισμός για νέους καλλιτέχνες με έπαθλο την οικονομική ανεξαρτησία του νικητή και τη μύηση του στα μυστήρια της τέχνης.
   Έτσι, ο Νέλλο ρίχνεται με τα μούτρα στη ζωγραφική για να μπορέσει να παρουσιάσει για πρώτη φορά το έργο του και να κερδίσει την Αλόη με τους δικούς του, ρομαντικούς όρους, σαν ένας νέος Ρωμαίος που διεκδικεί την καρδιά της Ιουλιέτας του. Εν τω μεταξύ, η βαρυχειμωνιά πλησιάζει απειλητικά. Ένα χιόνι σχεδόν μεταφυσικό τα παγώνει όλα, σκληραίνοντας τις καρδιές των ανθρώπων. Μια φωτιά ξεσπάει στον κόκκινο μύλο. Και ο Αφέντης Κογκέζ κατηγορεί τον Νέλλο για εμπρησμό. Κανείς δεν υπάρχει να τον υπερασπιστεί μιας και ο θάνατος βρίσκει τον Γιέχαν Ντάας μια βδομάδα πριν τα Χριστούγεννα. Τα πράγματα όλο και δυσκολεύουν. Ο Νέλλο και ο Πατράς χάνουν τα πάντα. Και το χιόνι συνεχίζει να πέφτει ακατάπαυστα. Οι μέρες κυλάνε και σαν σκιές τους προσπερνάνε. Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού ζωγραφικής θα ανακοινωθούν ανήμερα της γέννησης του Κυρίου. Η αγωνία όπως και η πείνα των δυο φίλων μεγαλώνει...
    Τι συμβαίνει άραγε τη Νύχτα των Χριστουγέννων στον καθεδρικό ναό της Αντβέρπης;

Ιδανικό για τάξη διότι:

   Πρόκειται για ένα βιβλίο που συγκινεί. Πλούσιο σε εικόνες και συναισθήματα προβάλλει μέσα από την ιστορία του Νέλλο τη σκληρή κοινωνική πραγματικότητα μιας εποχής στην οποία κυριαρχούσαν η αδικία, οι αντιθέσεις και η ταξική ανισότητα. Περιγράφεται ρεαλιστικά ένας κόσμος που στερείται ανθρωπιάς και δικαιοσύνης. Η ιστορία με το θλιβερό τέλος της αποτελεί εξαιρετική αφορμή για να συζητηθούν στο πλαίσιο της τάξης ζητήματα, όπως τα παραπάνω, τα οποία χαρακτηρίζουν μέχρι σήμερα τις κοινωνίες. Τέλος, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως αφορμή για ενασχόληση με θέματα τέχνης καθώς βασικό στοιχείο της ιστορίας αποτελεί η ζωγραφική. 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:



  Η Marie Louise de la Ramee (1839 - 1908), αγγλίδα συγγραφέας, υπέγραφε τα έργα της με το ψευδώνυμο Ouida.

Κριτικές:

   Η de la Ramée εμπνεύστηκε το βιβλίο Ο Σκύλος της Φλάνδρας μετά από μια επίσκεψή της στο Βέλγιο του 19ου αιώνα, όταν έγινε μάρτυρας της απίστευτης φτώχειας και εξαθλίωσης των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων στη νεοσύστατη χώρα, η οποία μόλις πρόσφατα είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της.
   Το περίεργο είναι ότι η συγκεκριμένη ιστορία δεν είναι τόσο γνωστή όσο θα περίμενε κανείς στο Βέλγιο. Μάλιστα οι Βέλγοι την έμαθαν μέσω των… Γιαπωνέζων. Ναι, δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος: στην Ιαπωνία, το συγκεκριμένο παραμύθι πρωτοδημοσιεύθηκε στην αρχή του 20ου αιώνα κι έκτοτε είναι από τα αγαπημένα των εκεί παιδιών. Πλήθος Γιαπωνέζων τουριστών συρρέουν κάθε χρόνο στον καθεδρικό της Αμβέρσας για να θαυμάσουν ιδίοις όμμασι την αγαπημένη εικόνα του Νέλλο. Εκτός Βελγίου η ιστορία είναι πολυμεταφρασμένη και έχει διασκευαστεί σε κόμικς, τηλεοπτική σειρά αλλά και –πάνω από μια φορά- για τον κινηματογράφο.
  Η συγκεκριμένη προσεγμένη έκδοση, φέρνει το ελληνόφωνο αναγνωστικό κοινό σε επαφή με μια από τις κλασικές ιστορίες της παγκόσμιας παιδικής λογοτεχνίας, μια ιστορία ρομαντική στην βάση της αλλά καθαρά ρεαλιστική στην απεικόνιση της πραγματικότητας των «λιγότερο τυχερών» στρωμάτων της κοινωνίας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι στην χολιγουντιανή κινηματογραφική μεταφορά της ιστορίας, οι παραγωγοί έφτιαξαν ένα δικό τους “happy end” για να την κάνουν πιο εύληπτη για το κοινό τους.
  Το κρύο της Αμβέρσας του 19ου αιώνα συνεχίζει ακόμα να καραδοκεί και στην Ελλάδα του σήμερα, ακριβώς όπως και το πείσμα κάποιων ρομαντικών ψυχών που συνεχίζουν – παρόλες τις πρακτικές δυσκολίες- να ελπίζουν στη ζεστασιά της αγάπης και την παρηγοριά της τέχνης.
   Γι’ αυτό και το ερώτημα που έθεσε η Ouida τόσα χρόνια πριν γι’ αυτούς ακριβώς τους ανθρώπους είναι ένα και παραμένει: θα τα καταφέρουν;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...