Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Επιφάνια


"Κλείνω τα μάτια γυρεύοντας το μυστικό συναπάντημα των νερών
κράτησα τη ζωή μου ψιθυριστά μέσα στην απέραντη σιωπή
Δεν ξέρω πια να μιλήσω, μήτε να συλλογιστώ
ψίθυροι
σαν την ανάσα του κυπαρισσιού τη νύχτα εκείνη
κράτησα τη ζωή μου, κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας
κράτησα τη ζωή μου ψιθυριστά μέσα στην απέραντη σιωπή
ο δρόμος αυτός δεν τελειώνει, δεν έχει αλλαγή
όσο γυρεύεις να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
ο δρόμος
δεν έχει αλλαγή"

Σεφέρης Γ., 1939, Επιφάνια
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...