Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Η κότα που ονειρευόταν να πετάξει

Βιβλία για ... φάγωμα


Συγγραφέας: Sun -Mi Wang
Εκδόσεις: Διόπτρα
Σελίδες: 160
Ιδανικό για: Ε' και Στ' τάξη Δημοτικού και Γυμνάσιο

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

"Όλη η ομορφιά του κόσμου κλείνεται μέσα σε τούτο εδώ το μυθιστόρημα, αυτό το λογοτεχνικό κόσμημα, που ξεχειλίζει από περιπέτειες, από όνειρα που βγαίνουν αληθινά κι από μια λαχτάρα που πηγάζει από την αγάπη. Μια αλληγορία για τη ζωή, γραμμένη με μαεστρία…... στο πνεύμα βιβλίων που έχουν γίνει κλασικά. Μια ιστορία που ξεχειλίζει από αγνότητα και θα μιλήσει στην καρδιά όλων των αναγνωστών".




Υπόθεση: 

Η Μπουμπουκίτσα, μια κότα που ζει σε ένα κοτέτσι και είναι προορισμένη να γεννάει αυγά για τους ιδιοκτήτες της φάρμας, ονειρεύεται να γεννήσει ένα αυγό που θα γίνει ένα όμορφο κοτοπουλάκι. Όμως, ο καιρός περνάει και η πρωταγωνίστριά μας συνεχώς εξασθενεί με αποτέλεσμα το όνειρό της να φαντάζει απλησίαστο. Ειδικά, την ημέρα που ακούει ότι είναι πια άχρηστη για τα αφεντικά της νιώθει ότι όλα έχουν τελειώσει για εκείνη. Τότε ακριβώς, ανακαλύπτει ένα μοναχικό αυγό κρυμμένο σε ένα παρτέρι και αποφασίζει να το κλωσήσει. Έχει, όμως, πολλά αντιμετωπίσει... Άραγε θα τα καταφέρει; 

Ιδανικό για τάξη, διότι: Διαθέτει εξαιρετικές περιγραφές, όμορφο λόγο και πλούσιο λεξιλόγιο. Επίσης, οι ήρωες σκιαγραφούνται ολοκληρωμένα ενώ μέσα από την ιστορία ανακαλύπτουμε τα συναισθήματα του καθενός και τον τρόπο με τον οποίο επιδρούν στην εξέλιξη της ιστορίας.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα: 



   Η Hwang Sun-mi γεννήθηκε το 1963 στη Νότια Κορέα. Διδάσκει λογοτεχνία στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών της Σεούλ και η συγγραφική της καριέρα ξεκίνησε το 1995 με την απροσδόκητη επιτυχία μιας νουβέλας στην οποία πρωταγωνιστούσε μια κότα. Έκτοτε έχει εκδώσει τριάντα βιβλία σε διάφορα είδη , ενώ “Η κότα που ονειρευόταν να πετάξει” είναι το διαχρονικότερο best seller στην πατρίδα της που μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία στον κινηματογράφο. Τα έργα της Hwang πραγματεύονται τη σύνδεση μεταξύ των παραδόσεων και του σύγχρονου τρόπου ζωής, την οικολογία και την αναζήτηση της απόλυτης ελευθερίας. Έχει βραβευτεί επανειλημμένα κερδίζοντας όλα τα σημαντικά κορεατικά λογοτεχνικά βραβεία τόσο για τα παιδικά της βιβλία όσο και για τα μυθιστορήματα ενηλίκων.




Κριτικές:

Γιώτα Παπαδημακοπούλου 

   Οφείλω να ξανατονίσω στο σημείο αυτό πως η ιστορία αυτή δεν είναι καθόλου επιπόλαιη αλλά αντίθετα, άκρως αλληγορική και με πολλά, βαθιά νοήματα, τα οποία δεν χρειάζεται να σκαλίσουμε για να τα βρούμε κάτω από την επιφάνεια. Είναι εκεί, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, προσφέρονται απλόχερα στον αναγνώστη με τον πιο απλό και άμεσο τρόπο. Με έναν τρόπο που μονάχα η αλήθεια μπορεί να φέρει, που μονάχα η αγάπη και η τρυφερότητα μπορούν να μεταδώσουν. Είναι μια σύντομη ιστορία μεν, που ωστόσο, μέσα από τις σελίδες της, καταφέρνει να θίξει και μάλιστα με τρόπο παραπάνω από εύστοχο, τόσα πολλά ζητήματα που θα ήταν τρομερά δύσκολο να μεταφέρει κανείς μέσα σε ένα κείμενο μερικών μόλις παραγράφων. Αλλά και το να το κάνει, θα είναι πολύ λίγο μπροστά σε αυτό που ζει ο αναγνώστης ανακαλύπτοντάς τα μόνος του μέσω της ανάγνωσης, κάτι που τελικά, ίσως και να είναι το μεγαλύτερο ζητούμενο.

   Το βιβλίο αυτό, είναι ένας ύμνος στη μητέρα που όσο δεινά και να καλείται να αντιμετωπίσει στη διάρκεια της ζωής της, είναι η μοναδική που μπορεί να αναστήσει ένα αδύναμο και ανήμπορο πλάσμα, όπως είναι ένα μωρό, με όπλα της την αγάπη, την αυταπάρνηση και την αυτοθυσία. Είναι η ιστορία όλων εκείνων που είναι διαφορετικοί από τη μάζα και τολμάνε να υπερασπιστούν την διαφορετικότητά τους, ζώντας όπως η καρδιά τους ορίζει, ακόμα κι αν αυτό τους απομονώσει. Είναι μια ιστορία για τα όνειρα που μπορεί να βγούνε αληθινά, αρκεί να τα κυνηγήσουμε, ακόμα κι αν στο βωμό της ευτυχίας μας, αναγκαστούμε να θυσιάσουμε κάτι σημαντικό, ίσως και τη ζωή μας την ίδια. Είναι μια ιστορία που αποδεικνύει πως μάνα δεν είναι αυτή που γεννάει, αλλά αυτή που μεγαλώνει ένα παιδί και στερείται τα πάντα γι' αυτό. Είναι η ιστορία μιας μάνας που βρίσκει τη δύναμη να σπρώξει το παιδί της στο να ανοίξει τα φτερά του και να χαράξει το δικό του μονοπάτι, κάτι που σήμερα, φαντάζει πιο σύγχρονο και αληθινό από ποτέ.

    Η Κορεάτισα συγγραφέας, Sun-Mi Hwang, μέσα από τη νουβέλα της αυτής, καταφέρνει να μας μεταφέρει όλα έχω αναφέρει παραπάνω και ακόμα περισσότερα. Μια νουβέλα για την απάρνηση, την ελπίδα, τα όνειρα, του τι σημαίνει πραγματικά οικογένεια, για την φιλία, τον καθημερινό αγώνα για επιβίωση κόντρα στις αντιξοότητες και τα προγνωστικά, τον θάνατο, μα πάνω απ' όλα για την αγάπη, την υπέρμετρη εκείνη δύναμη που ορίζει το ποιοι είμαστε και το ποιοι γινόμαστε στην πορεία της ζωής μας, ακολουθώντας τα μονοπάτια που εκείνη μας οδηγεί άπαξ και την συναντήσουμε, μην αφήνοντάς μας άλλη επιλογή. Την αγάπη, που καθορίζει το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον μας, που την ίδια στιγμή τροφοδοτεί αλλά και στερεύει την ελπίδα μας. Την αγάπη που είναι η αρχή και το τέλος όλων. Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο πως το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί best-seller στην χώρα της συγγραφέως, ούτε ότι μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία στον κινηματογράφο και είμαι βέβαιη πως όποιος το διαβάσει θα το αγαπήσει και δεν θα το ξεχάσει ποτέ.


Μαργαρίτα Αρβανίτη
    Ένα υπέροχο βιβλίο! Ένα βιβλίο που με συγκίνησε βαθειά! Η συγγραφέας με τεχνική αλληγορικής αφήγησης που θυμίζει την «Φάρμα των ζώων» του Τζώρτζ Όργουελ, αν και διαφορετική η ιστορία, με κεντρική « ηρωίδα» την ΚΟΤΑ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΤΑΝ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙ, μέσα από την διήγηση της ζωής των πτηνών ενός αχυρώνα , των ζώων της αυλής της αγροικίας και των μεταξύ τους σχέσεων, καθώς και τον κυριαρχικό ρόλο των ιδιοκτητών της αγροικίας με εξουσίες ζωής και θανάτου επάνω τους, μας θέτει ζητήματα που η προβολή τους μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων μας διδάσκουν, μας συγκινούν, μας καθηλώνουν.
    Μέσα από ένα κείμενο ευκολοδιάβαστο σαν παραμύθι ξεδιπλώνεται όλη η σοφία της ζωής! Η ανάγκη της καρδιάς να επιδιώξει την εκπλήρωση έστω Ενός Ονείρου για να μπορέσει να προλάβει και να ζήσει πριν το θάνατο μια ζωή σε πληρότητα με ουσία! Ενός Ονείρου που μπορεί να προκύψει να το ζήσει όχι όπως θα ήθελε, αλλά όπως είναι προορισμένη να το ζήσει! Ενός ονείρου που τολμάει να το διεκδικήσει παρά τις απαγορευτικές αντικειμενικές συνθήκες . Συνθήκες εξ αρχής ψυχοφθόρες, όπως οι στερήσεις κάθε χαράς της ζωής, της ελευθέρας βούλησης, ο εγκλωβισμός, η απομόνωση, η απόρριψη , ο χλευασμός και η περιφρόνηση που προστίθενται στα δύσκολα, όταν έρχεται η ηλικία που το φθαρτό σώμα γηράσκει , ασχημίζει και παύει να είναι παραγωγικό προς όφελος της κοινωνίας του, όπως εκείνη το εννοεί. Μιας κοινωνίας όπου η αποδοχή , η αγάπη και η ανοχή δεν έρχεται πάντα από τους ομοίους σου αλλά από την κατανόηση και αποδοχή της διαφορετικότητας του είδους σου!
    Μας αποκαλύπτεται η μεγαλοσύνη και η γενναιότητα της ψυχής που τολμάει να δραπετεύσει μακριά από το δήθεν ασφαλές περιβάλλον, να ριχθεί «έξω» και μόνη στον αγώνα της επιβίωσης προκειμένου να εκπληρώσει το Όνειρο!!! Μέσα από την πάλη των αντιθέσεων ατσαλώνονται και αναπτύσσονται οι αμυντικοί μηχανισμοί, το πνεύμα διαρκώς αναζητάει λύσεις αντιμετώπισης, η αγωνία συνακολουθεί την κάθε πράξη, η αγάπη, η φροντίδα , η φιλία, το καθήκον, η προσφορά, η προστασία , η αυτοθυσία ξεδιπλώνονται παράλληλα με τον αγώνα , ευγενή αισθήματα και ταχτικές οδηγούν στην αυτοεκτίμηση την εκτίμηση και καθιέρωση νέων αξιών ζωής, φανερωμένων στην πράξη.
     Παράλληλα όμως με αυτά διαρκής παραμένει ο φόβος και η απειλή του θανάτου, κυρίως όταν το σώμα κουράζεται και εξασθενεί. Διαρκής και η ανάγκη, όσο δεν έχει επιτευχθεί ακόμα ο στόχος, παρά την κούραση να «ξεγελιέται » ο θάνατος! Η επιβίωση την κάθε ημέρα σηματοδοτεί την ήττα του θανάτου που οδηγεί στην αφοβία του! Μέχρι που έρχεται η στιγμή της εξάντλησης του φθαρτού σώματος που τα έχει δώσει όλα - στρατιώτης καθημερινός στους αγώνες της καρδιάς – στην εκπλήρωση του Ονείρου! Το όνειρο πλέον έχει γίνει πραγματικότητα που έδωσε αξία και ουσία στην ζωή! Με την ικανοποίηση αυτής της πληρότητας, συνειδητοποιώντας παράλληλα η ψυχή το τέλος του προορισμού, οδηγείται στην «συμφιλίωση» με τον θάνατο.
    Η αποκορύφωση του «δράματος» έρχεται με την αυτοθυσία και την αναγνώριση της αναγκαιότητας του θανάτου σαν συντελεστή της εξέλιξης της ζωής! Τότε έρχεται και σαν πέταγμα της ψυχής προς την αθανασία, η επιθυμία θανάτου!
    Υπέροχο, μεγαλειώδες, συγκινητικό! Εδώ συνειρμικά μου ήρθε στο μυαλό η αυτοθυσία των Εσκιμώων στο τέλος της ζωής τους καθώς και τα λόγια που απηύθυνε ο Σπαρτιάτης στον ολυμπιονίκη Διαγόρα: «Κάτθανε Διαγόρα ! = Ώρα να πεθάνεις πια Διαγόρα! Και τότε ο Διαγόρας εν μέσω των επευφημιών του πλήθους, πλήρης ευδαιμονίας άφησε την τελευταία του πνοή! Επιβεβαίωση στη πράξη της επιθυμίας θανάτου σε πλήρη ευδαιμονία!
    Η συγγραφέας με λόγο δυναμικό, απλό , σαφή και διαυγή μας οδήγησε κλιμακωτά σε κατανόηση και αποδοχή των πιο δύσκολων, θα έλεγα, ζητημάτων Ζωής και Θανάτου! Ζωντανεύει την πίστη για τα όνειρα και τη θέληση μας για την κατάκτησή τους. Πυροδοτεί πλημμύρα αντιφατικών καθώς και τρυφερών αισθημάτων τα οποία μας κρατούν διαρκώς σε συναισθηματική φόρτιση! Υπέροχος συγκερασμός μορφής και περιεχομένου! Δεν είναι καθόλου τυχαίο που κέρδισε την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών.
      Από καρδιάς ευχαριστώ και εγώ τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ που μου έδωσαν την ευκαιρία να γνωρίσω αυτό το υπέροχο βιβλίο ! Ένα βιβλίο που συνιστάται ανεπιφύλακτα και μπορεί να δώσει μοναδικές στιγμές συγκίνησης σε κάθε αναγνώστη μέσα από στάσεις, θέσεις αλήθειες ζωής, για Ευτυχισμένη Ζωή!


Δείτε, επίσης: 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...