Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Συναισθηματική Εκπαίδευση




   Η Συναισθηματική Εκπαίδευση αποτελεί έναν διαρκώς αναπτυσσόμενο τομέα που περικλείει ποικίλες και πολυδιάστατες επιστημονικές, ανθρωπιστικές και ολιστικές προσεγγίσεις, όπως την νευροβιολογία, την γνωστική και ανθρωπιστική ψυχολογία, την ψυχονευροανοσολογία, ανατολικές θεωρίες, κτλ.

Η Συναισθηματική Εκπαίδευση στην πράξη
   Η Συναισθηματική Εκπαίδευση στοχεύει στην ενεργοποίηση (επανα-δραστηριοποίηση) των συναισθηματικών κέντρων/συστημάτων του εγκεφάλου την ώρα που ο «εκπαιδευόμενος» εμπλέκεται προσωπικά καθώς την ίδια στιγμή έχει μια βιωματική εμπειρία με ένα συναισθηματικό πλαίσιο. Συνεπώς, η Συναισθηματική Εκπαίδευση είναι εκ φύσεως βιωματική. Μέσα σε αυτήν την διαδικασία συμμετέχουν τόσο ο εκπαιδευόμενος όσο και το θέμα (συναισθηματικό πλαίσιο), που του παρατίθεται κάθε φορά. Καλλιεργώντας ένα ανοικτό, μή-επικριτικό περιβάλλον, ασκήσεις και δραστηριότητες χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν συναισθηματικές απαντήσεις σε άμεσα ζητήματα, προκειμένου ο εκπαιδευόμενος να μάθει από αυτά και σχετικά με αυτά.
   Όταν η εκπαίδευση γίνεται ομαδικά, ο εκπαιδευτής χρησιμοποιεί αυτές τις δραστηριότητες και ασκήσεις είτε δομημένες, ημι-δομημένες ή τελείως ελεύθερες, ώστε να παρατηρεί την συναισθηματική διαδικασία και τις συναισθηματικές απαντήσεις στις ασκήσεις και στα μέλη της ομάδας (ατομική συναισθηματική δραστηριότητα και διάδραση μεταξύ των ατόμων).
    Σε ένα τόσο σύνθετο, λοιπόν, ζήτημα, όπως είναι η Συναισθηματική Εκπαίδευση, πολλές είναι οι πρακτικές που εφαρμόζονται, ώστε να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή αναγνώριση και διαχείριση των βιουμένων συναισθημάτων προς όφελος του εκπαιδευόμενου.

Στόχοι της Συναισθηματικής Εκπαίδευσης
1. Συνειδητοποίηση των συναισθημάτων που βιώνω ανά πάσα στιγμή
2. Αναγνώριση της φύσης αυτών των συναισθημάτων και των ιχνών/επιδράσεων που κληροδοτούν στην σωματική φυσιολογία μου.
3. Αποκωδικοποίηση του μηνύματος που περιέχει το κάθε συναίσθημα. Από που πηγάζει αυτό το μήνυμα και που στοχεύει
4. Τρόποι διαχείρισης του εκδηλωθέντος συναισθήματος
5. Tρόποι διαχείρισης του υποβόσκοντος μηνύματος
6. Εκμάθηση αναπαραγωγής θετικών συναισθημάτων, με ταυτόχρονο περιορισμό των αρνητικών (θετική σκέψη, εκτόνωση του αρνητικού συναισθήματος κ.ά.)
7. Καλλιέργεια αυτοπεποίθησης και αυτοσεβασμού: η άφθονη πηγή των θετικών συναισθημάτων.
8. Κατανόηση των σχέσεων συναισθήματος που διέπουν τις κοινωνικές μας επαφές.
9. Ανάπτυξη ενσυναίσθησης : πώς νιώθει τώρα ο άλλος; Πώς διαχειρίζομαι μία κοινωνική επαφή γεμάτη αρνητικό συναίσθημα;

Πηγή: uplifepsychology
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...