Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Το Booker φώτισε την 28χρονη Ελινορ Κάτον

Πρώτη φορά το βραβείο αυτό δίνεται σε τόσο νέο συγγραφέα 
για τόσο μεγάλο μυθιστόρημα


   Με τρεμάμενη φωνή, προσπαθώντας με κόπο να συγκρατήσει τα δάκρυά της, η 28χρονη Νεοζηλανδή Ελινορ Κάτον παρέλαβε, ευγνωμονούσα, το βράδυ της Τρίτης το πολυπόθητο Man Booker, για το ωκεάνειο μυθιστόρημά της «The Luminaries».
    Ενα φιλόδοξο, λεπτοδουλεμένο και απαιτητικό έργο, η δράση του οποίου εκτυλίσσεται στα μέσα του 19ου αιώνα σκεπάζοντας με γενναιόδωρες δόσεις σασπένς και μυστηρίου το κυνήγι του χρυσού που ανθούσε στη Νέα Ζηλανδία εκείνη την εποχή. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού που τιμάται ένας τόσο νέος στην ηλικία συγγραφέας κι ένα τόσο ογκώδες έργο -πάνω από 800 σελίδες- κι είναι η τελευταία που οι Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι μένουν εκτός συναγωνισμού.
    Από την ερχόμενη χρονιά, το σημαντικότερο ίσως λογοτεχνικό βραβείο μετά το Νόμπελ θα μπορούν να το διεκδικούν όλοι όσοι έχουν εκδώσει έργο τους στην αγγλική γλώσσα στη Μεγάλη Βρετανία και όχι μόνο οι Βρετανοί πολίτες και οι κάτοικοι των πρώην βρετανικών αποικιών, όπως ίσχυε από το 1969.
   Η συγκεκριμένη αλλαγή έχει προκαλέσει άφθονες συζητήσεις και έχει αναστατώσει όσους φοβούνται ότι η αμερικανική... εισβολή θα συρρικνώσει τα περιθώρια ανάδειξης νέων ταλέντων από χώρες της περιφέρειας. Ενδεχομένως οι ανησυχίες τους να έπαιξαν ρόλο στην απόφαση της κριτικής επιτροπής. Η 28χρονη συγγραφέας λογαριαζόταν ως αουτσάιντερ, μέχρι την τελευταία στιγμή επικρατέστεροι θεωρούνταν ο παλαίμαχος Αγγλος Τζιμ Κρέις για το «Harvest» και ο Ιρλανδός Κολμ Τόιμπιν για το «The testament of Mary». Οπως πάντως δήλωσε ο πρόεδρος της επιτροπής, Ρόμπερτ Μακφάρλαν, δεν δυσκολεύτηκαν να καταλήξουν στην Κάτον - «η όλη διαδικασία κύλησε πολύ ευχάριστα», διαβεβαίωσε.
   Γεννημένη στον Καναδά, μεγαλωμένη από τα 6 της στη Νέα Ζηλανδία, με σπουδές στο φημισμένο τμήμα δημιουργικής γραφής του Πανεπιστημίου της Αϊόβα και μ' ένα ακόμη, δαφνοστεμένο από την κριτική, μυθιστόρημα πίσω της («The rehearsal»), η Ελινορ Κάτον άρχισε να γράφει το «The Lumiraries» πριν από τρία χρόνια, διοχετεύοντας σ' αυτό όλα τα αποθέματα υπομονής και αυτοπειθαρχίας που διέθετε. Πολυπλόκαμο, πολυπρισματικό, με δεκάδες χαρακτήρες και με συνόψεις στην προμετωπίδα των κεφαλαίων αντί για τίτλους, το «The Lumiraries» είναι ένα βικτοριανού τύπου μυθιστόρημα που «ανοίγει» με την αποβίβαση στη Νέα Ζηλανδία το 1866 ενός χρυσοθήρα αποφασισμένου να πλουτίσει, ανύποπτου για τις σκοτεινές περιπέτειες στις οποίες σύντομα θα μπλεχτεί.
   Ανεξιχνίαστα εγκλήματα, εξαφανίσεις, δολοπλοκίες, απόπειρες αυτοκτονίας, δολοφονίες, απρόσμενα συναπαντήματα, αναπάντεχοι πλουτισμοί, πληθώρα αστρολογικών συμβολισμών, παραπλανητικές πίστες, αλλεπάλληλες ανατροπές στην πλοκή - και τι δεν επιστρατεύει η Κάτον για να στήσει το οικοδόμημά της!

   Λογοτεχνικά ώριμο
  Στις σελίδες του, αποικιοκράτες τυχοδιώκτες διασταυρώνονται με Αβορίγινες Μαορί, με οπιομανείς πόρνες, με χρυσοθήρες από την Κίνα, κι αλίμονο στους αναγνώστες που δεν θα έχουν διαρκώς τεντωμένες τις κεραίες τους. Κάτι που επισημάνθηκε τη βραδιά της απονομής από τον Μακφάρλαν, ο οποίος επαίνεσε την αφηγηματική δεινότητα της Κάτον και το ώριμο λογοτεχνικά παράστημά της.
  Την ώρα που η Ελινορ Κάτον ευχαριστούσε τους Λονδρέζους εκδότες της για την εμπιστοσύνη που της έδειξαν, ισορροπώντας επιδέξια ανάμεσα στους κανόνες της τέχνης και τους κανόνες της αγοράς, στη Νέα Ζηλανδία των μόλις 4 εκατ. κατοίκων, από τον πρωθυπουργό ώς τον τελευταίο πολίτη, όλοι οι συμπατριώτες της πανηγύριζαν. «Είναι φανταστικό! Σα ν' ακούω ήδη τις πόρτες ν' ανοίγουν», δήλωνε στο ραδιόφωνο ο τοπικός εκδότης της. «Τα πιο ενδιαφέροντα, τα πιο καινοτόμα και τα πιο ζωντανά βιβλία», είπε, «έρχονται συχνά από μέρη εκτός των μεγάλων κέντρων. Αυτή η διάκριση θα είναι ευεργητική και για τους υπόλοιπους Νεοζηλανδούς συγγραφείς».

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...