Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

DIYbio

Η δυναμική του biohacking



   To biohacking είναι ένα φαινόμενο σε πλήρη ανάπτυξη. Eπαγγελματίες και μη στήνουν μόνοι τους εργαστήρια biohacking σε δημόσιους ή σε δικό τους χώρο. Η πλειοψηφία των εργαστηρίων αυτών -καμιά σαρανταριά ανά τον κόσμο- ενδιαφέρεται για τη μοριακή βιολογία ή τη γενετική ή εντοπίζει κενά στην ιατρική έρευνα και θέλει να τα καλύψει. Άλλοι πάλι θέλουν να βοηθήσουν στη διάδοση της επιστημονικής γνώσης που περιορίζεται συνήθως στα μεγάλα ερευνητικά κέντρα. To περιοδικό Nature τους αφιέρωσε πρόσφατα ένα κατατοπιστικό άρθρο.
   Ο Thomas Landrain, ερευνητής φοιτητής συνθετικής βιολογίας και ιδρυτής ενός νέου biohackerspace, του la Paillasse (είναι ο πάγκος του εργαστηρίου), πρώτου στο είδος του στη Γαλλία, προσελκύει το ενδιαφέρον του κοινού στη χώρα του και αλλού. Ενώ θεωρείται ήδη το μεγαλύτερο στην Ευρώπη, με την υποστήριξη του δημάρχου του Παρισιού θα ανοίξει σύντομα και μεγαλύτερο χώρο στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας. Το δημιούργημα αυτό δραστηριοποιείται σε διάφορους τομείς όπως είναι η εξέταση των ορίων της γαλλικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας στον χειρισμό βιολογικών και χημικών δειγμάτων, η δημιουργία DNA barcoding kits που επιτρέπουν την ανίχνευση συγκεκριμένων στοιχείων στην τροφή ( π.χ. εάν περιέχει ΓΤΟ, ή κρέας αλόγου) σε λίγες ώρες και εξαιρετικά οικονομικά. Άλλο ένα πολύ ενδιαφέρον εγχείρημά τους είναι η παραγωγή μελανιού από βακτήρια, εύκολο στην παραγωγή, φτηνό, ανακυκλώσιμο και μη τοξικό.
   Όπως περιγράφει σε παλαιότερο -αλλά κατατοπιστικό σαν εισαγωγή- άρθρο στο Internet actu υπάρχουν δυο λόγοι για να ασχοληθεί κανείς με το κίνημα “Do It Yourself Biology” : μπορεί να είναι λόγος ιδεολογικός (δηλαδή μια επιθυμία να ακολουθήσει η βιολογία την κίνηση μεταφοράς της πληροφορικής από τα χέρια των λίγων στα χέρια των πολλών), ή απλά ερασιτεχνικά (για προσωπική εκπαίδευση και ψυχαγωγία). Υπάρχουν ανάλογοι ερασιτέχνες στο χώρο της χημείας, της αστρονομίας ακόμα και στο σχεδιασμό διαστημικών πυραύλων. Ένα πολύ εντυπωσιακό σχετικό παράδειγμα είναι ο σχεδιασμός μιας μικρογραφίας – στο ένα δέκατο του μεγέθους του πρωτοτύπου που οδήγησε τον άνθρωπο στο φεγγάρι – ενός διαστημικού πυραύλου που ολοκληρώθηκε και εκτοξεύτηκε το 2009.
  Ο Landrain εξηγεί ότι η κοινότητα DIYbio εξαπλώνεται σε όλο τον πλανήτη στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες αλλά επίσης και στις υπο ανάπτυξη, πράγμα που είναι πολύ θετικό. Αναφέρει για παράδειγμα ένα hackerspace στη Nικαράγουα που κατάφερε να βελτιστοποίησει μια διαδικασία παροχής φαρμάκων μέσω εισπνοής με τη βοήθεια μάσκας και σε μορφή υδρατμών. Οι hackers εκεί μπόρεσαν να φτιάξουν ένα ανάλογο μηχάνημα με χαμηλό κόστος και χρησιμοποιώντας μικρές τρόμπες ποδηλάτου.
   Ποιοι είναι οι κύριοι άξονες ενδιαφέροντος των DIYbio; Δυο βασικοί. Ο πρώτος είναι η εξερευνητική βιολογία και ο δεύτερος η κατασκευαστική βιολογία.
  Η πρώτη ασχολείται με την εξερεύνηση του περιβάλλοντος και του σώματος. Για παράδειγμα, η πρωτοβουλία BioWeatherMap, αφορά στην χαρτογράφηση και παρατήρηση, καθ’όλη τη διάρκεια του χρόνου, των οργανισμών που κατοικούν στα διάφορα μικρο-οικοσυστήμτα της πόλης όπως για παράδειγμα σ” έναν πυλώνα ρεύματος!
  Μια άλλη κατεύθυνση είναι η εξατομικευμένη γονιδιωματική, η μελέτη δηλαδή των προσωπικών φυσιολογικών ή γενετικών συνιστωσών μας. Ο Jason Bobe, ιδρυτής του κινήματος DIYBiology είναι ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές του προγράμματος Personal Genome, που αποσκοπεί στο να επιτρέψει στον καθένα να χαρτογραφήσει το γονιδίωμά του, να χρησιμοποιήσει την πληροφορία και να ενημερωθεί για θέματα υγείας, βιολογικά χαρακτηριστικά ή ακόμα για τους προγόνους του, καθώς οι πληροφορίες που παρέχουν εταιρείες όπως το 23andMe δεν εξετάζουν όλες τις γενετικές ασθένειες και το κόστος μπορεί να είναι απαγορευτικό.
   Η “κατασκευαστική βιολογία” απ” την άλλη αφορά στην (ευρηματική) κατασκευή με χαμηλό κόστος του εξοπλισμού βιοτεχνολογικών εργαστηρίων, όπως είναι ένα PCR ή μια φυγόκεντρος.
  Όπως τονίζει ο ίδιος τα εργαστήρια DIYbio αντιπροσωπεύουν και προβάλλουν την επιστήμη της νύχτας (και όχι της ημέρας), την πραγματική επιστήμη δηλαδή, αυτή που πειραματίζεται, δοκιμάζει, μαθαίνει από τις αποτυχίες της και ανακαλύπτει, και επιπλέον επιτρέπει σε ερασιτέχνες να συνεισφέρουν στην έρευνα (ένα βio-hackerspace, GenSpace, όπου δραστηριοποιούνται μαθητές γυμνασίου και λυκείου, συμμετείχε το 2011 στον φημισμένο διαγωνισμό συνθετικής βιολογίας IGEM, που απευθύνεται συνήθως σε πανεπιστημιακούς).
   Τέλος ο Landrain μιλάει για την ανάγκη διαμόρφωσης ενός ηθικού κώδικα που θα διέπει αυτά τα νέου τύπου εργαστήρια και την προσαρμογή του νομικού πλαισίου στην υπάρχουσα κατάσταση. Πολλές συναντήσεις του παγκόσμιου κινήματος DIYbio έχουν ήδη θέσει κανόνες ορθής πρακτικής και ορίσει θεμελιακούς κανόνες λειτουργίας και δραστηριοποίσης, όπως είναι η διαφάνεια που εκφράζεται με την δημοσίευση και τεκμηρίωση όλων των λειτουργιών/ αποτελεσμάτων του χώρου, ο εκπαιδευτικός ρόλος των bio-hackerspaces, η ελεύθερη πρόσβαση και η ενασχόληση μόνο με ακίνδυνες διαδικασίες.

Πηγή: People and ideas
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...