Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Παιχνίδια Γνωριμίας

Ασκήσεις-Παιχνίδια-Τεχνικές Θεάτρου




. . . του Νίκου Γκόβα


   Τα παιχνίδια αυτά έχουν για στόχο την καλύτερη γνωριμία των μελών της ομάδας. Έτσι, εκτός από τα ονόματα, όλοι μπορούν να γνωρίσουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, απόψεις και προτιμήσεις των άλλων μέσα σε ένα ασφαλές και χαρούμενο περιβάλλον. Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα παιχνίδια, οι ασκήσεις αυτές πετυχαίνουν ένα ασφαλές και θετικό κλίμα, ενεργοποίηση και συγκέντρωση της προσοχής και βοηθούν να μείνει μακριά το άγχος και η ένταση της ημέρας



Το χεράκι σας, παρακαλώ!

Όλα τα μέλη της ομάδας περπατούν χαλαρά στο δωμάτιο χωρίς να μιλούν. Με μια μικρή κίνηση του κεφαλιού, σφίγγουν το χέρι όποιου συναντούν. Προσπαθούν να έχουν μάλλον ανέκφραστο πρόσωπο. Συνεχίζουν το παραπάνω προσθέτοντας το όνομά τους. Στη συνέχεια, δίνουν το δεξί χέρι τους σε κάποιον λέγοντας το όνομά τους και, κρατώντας το σφιγμένο, σφίγγουν το αριστερό χέρι κάποιου άλλου λέγοντας πάλι το όνομά τους. Κατόπιν, με το αριστερό χέρι σφιγμένο τώρα, αναζητούν να σφίξουν το δεξί χέρι κάποιου άλλου (λέγοντας πάντα το όνομά τους) κ.ο.κ.. Δηλαδή τα χέρια μένουν δεμένα μέχρι να βρεθεί κάποιο άλλο ελεύθερο. Συνήθως όλοι καταλήγουν σε ένα διασκεδαστικό κουβάρι!

Τ’ ονοματάκι σας;

Η ομάδα είναι σε κύκλο.

Σαν βότσαλο στη λίμνη!: Όλοι λένε τα ονόματά τους. Επειδή την πρώτη φορά συνήθως τα ονόματα ‘τρέχουν’ γρήγορα, ο εμψυχωτής ζητάει να επαναλάβουν λέγοντας τ’ όνομά τους αργά και καθαρά παρομοιάζοντάς το με πέτρα που πέφτει στη λίμνη και δημιουργεί ομόκεντρους κύκλους. Ο επόμενος θα πει το όνομά του μόνο όταν οι κύκλοι φτάσουν σ’ αυτόν.

Παρουσίαση του άλλου: Καθένας λέει το όνομα του διπλανού του με μια μεγαλόπρεπη έως υπερβολική κίνηση σαν να παρουσιάζει τον πιο σημαντικό άνθρωπο του κόσμου.

Όνομα με κίνηση: Όλοι λένε το όνομά τους συνοδεύοντάς το ταυτόχρονα με μια κίνηση. Αμέσως οι υπόλοιποι οφείλουν να επαναλάβουν ομαδικά το όνομα που ακούστηκε και την κίνηση που έγινε. Εξελίσσοντας το παιχνίδι μπορεί ο εμψυχωτής να ζητήσει να συνοδεύεται το όνομα και η κίνηση με ένα συναίσθημα, π.χ. Νίκος χαρούμενος (χοροπηδάει πάνω κάτω). Κατόπιν μπορεί να επαναληφτεί η άσκηση χωρίς το όνομα αλλά μόνο τη κίνηση. Τέλος, όποιος θέλει μπορεί να κάνει ένα βήμα μέσα στο κύκλο και οι υπόλοιποι πρέπει να θυμηθούν τ’ όνομά και τη κίνησή του. 

Όνομα με επίθετο: Με τη σειρά θα συστηθούν όλοι, προτάσσοντας ένα επίθετο που αρχίζει με το ίδιο γράμμα με τ’ όνομά τους, π.χ Γοητευτικός Γιώργος, Έξυπνη Ελένη, κ.λ.π. Οι υπόλοιποι επαναλαμβάνουν ομαδικά. Μια άλλη παραλλαγή είναι εκείνη που όταν κάποιος λέει το όνομά του οι υπόλοιποι στην ομάδα πρέπει να του πουν τρια θετικά επίθετα που να αρχίζουν με το ίδιο γράμμα του ονόματός του. Κατόπιν αυτός θα διελέξει ένα από τρια (με όποιο κριτήριο θέλει!) και θα επαναλάβει το όνομά του με αυτό. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με ονόματα ζώων ή αντικείμενα π.χ. Ελένη – ελευθερία, Γιώργος – γάτα, Νίκος – νικητής κ.ο.κ. Εναλλακτικά μπορεί καθένας να λέει κάτι που του αρέσει π.χ. «Με λένε Λευτέρη και μ’ αρέσουν τα γλυκά». Οι υπόλοιποι επαναλαμβάνουν ομαδικά. 

Όνομα-μπόμπα: Ο Α πετάει στον Β μια μπάλα (ή μια φανταστική μπάλα), που υποτίθεται ότι είναι μια μπόμπα φωνάζοντας ταυτόχρονα το όνομα του Β. Ο Β αμέσως, για να γλιτώσει την έκρηξη στα χέρια του, πρέπει να πετάξει την μπόμπα σε κάποιον άλλο φωνάζοντας το όνομα του άλλου. Χάνει και βγαίνει από το παιχνίδι όποιος καθυστερήσει ή όποιος πει λάθος όνομα.

Το κουβάρι!: Η μπάλα του παραπάνω παιχνιδιού μπορεί να είναι από νήμα. Ο Α κρατώντας την άκρη του νήματος πετάει την μπάλα λέγοντας το όνομα του Β. Με τον ίδιο τρόπο ο Β πετάει στον Γ κρατώντας το νήμα κ.ο.κ. Στο τέλος έχει φτιαχτεί ένας «ιστός αράχνης», που μπορεί να είναι η αρχή για μια νέα δραστηριότητα!.

Στείλε τον σε άλλον!: Ο Α προχωρά προς τον Β κοιτάζοντάς τον στα μάτια. Στα μισά της διαδρομής, ο Α φωνάζει το όνομα κάποιου άλλου, του Γ. Ο Β οφείλει να προχωρήσει προς τον Γ και στα μισά της διαδρομής να φωνάξει το όνομα ενός Δ προς τον οποίο θα ξεκινήσει ο Γ κ.ο.κ. Δηλαδή μιλάει όποιος κινείται και καλεί το όνομα κάποιου άλλου εκτός αυτού προς τον οποίο κατευθύνεται. Η άσκηση αυτή πρέπει να γίνει αργά, με μεγάλη συγκέντρωση και ηρεμία ώστε να βρεθεί ο σωστός ρυθμός που θα επιτρέψει την ομαλή ροή ώστε αυτός που κινείται να μη φτάνει σε θέση που δεν έχει ακόμα αδειάσει.

Φώναξέ με!: Ο Α κινείται προς τον Β απειλητικά! Ο Β για να γλυτώσει ζητάει με τα μάτια βοήθεια από κάποιον άλλο στο κύκλο ελπίζοντας ότι κάποιος θα θυμηθεί το όνομά του, θα τον φωνάξει και θα τον γλυτώσει. Όταν συμβεί αυτό, τότε ο Β αρχίζει να προχωράει απειλητικά προς αυτόν που τον φώναξε κ.ο.κ

· Τα περισσότερα από τα παιχνίδια αυτά παίζονται με ταχύτητα και αρκετή παντομίμα (όπως η ‘μπόμπα’)! Είναι καλά για ζέσταμα, συγκέντρωση προσοχής, αλλά και ενεργοποίηση της ομάδας σε διάφορες στιγμές μιας πρόβας.

Παρουσιαστείτε!: Ο εμψυχωτής βάζει στη μέση της σκηνής ένα μικρό εμπόδιο. Καθένας πρέπει να τρέξει γύρω από τη σκηνή, να πηδήξει πάνω από το εμπόδιο και μόλις προσγειωθεί, να κρατήσει μια στιγμή «δυναμικής ακινησίας» (στη στάση δηλαδή που βρέθηκε) και απευθυνόμενος προς το κοινό να παρουσιάσει τον εαυτό του. Π.χ. «Κυρίες και κύριοι…Γιώργος Βασιλείου!» Κατόπιν παραμένοντας όσο χρόνο ακριβώς χρειάζεται, θα εισπράξει το χειροκρότημα και θα αποχωρήσει (λίγο πριν το χειροκρότημα εξασθενήσει). 

Απονομή των Όσκαρ: Με ανάλογο τρόπο μπορεί να γίνει και απονομή των βραβείων Όσκαρ. Καθένας με τη σειρά του πρέπει να σταθεί μπροστά στο κοινό και να σκεφτεί μια ομιλία 3 γραμμών που θα ευχαριστεί κάποιους ανθρώπους. 

· Η στάση του σώματος, το σημείο ακινησίας, η καθαρή φωνή και η αίσθηση του σωστού χρόνου επί σκηνής για το χειροκρότημα είναι σημαντικά στοιχεία στην άσκηση.

Όποιος προλάβει να πει το όνομά του!: Η ομάδα στέκεται σε κύκλο. Ένας είναι στο κέντρο. Στόχος του είναι να φωνάξει γρήγορα τρεις φορες το όνομα κάποιου στο κύκλο σαν να τον καλεί να έρθει στο κέντρο. Όποιος ακούσει το όνομά του πρέπει να προλάβει, πριν ολοκληρωθούν οι τρεις φορές, να πει το όνομα αυτού που είναι στο κέντρο. Αν δεν προλάβει τότε μπαίνει αυτός στο κέντρο και το παιχνίδι συνεχίζεται. Αν καταφέρει και διακόψει αυτόν στο κέντρο πριν ειπωθεί το όνομά του τρεις φορές παραμένει στη θέση του και το παιχνίδι ξαναρχίζει με νέα προσπάθεια από αυτόν που βρίσκεται στο κέντρο. 

· Άσκηση για συγκέντρωση προσοχής 

Βρες τη θέση σου

Όλοι μπαίνουν σε μια γραμμή με βάση κάποιο κριτήριο που φωνάζει ο εμψυχωτής, π.χ. κατά σειρά ύψους ή σύμφωνα με το χρώμα μαλλιών (π.χ. πιο σκούρα αριστερά), ή σύμφωνα με την ημερομηνία γέννησης, ή σύμφωνα με των αριθμό μελών στην οικογένεια, κ.λ.π. Η άσκηση πρέπει να γίνεται γρήγορα. Όλοι μαθαίνουν λεπτομέρειες για τους άλλους καθώς προσπαθούν να βρουν τη θέση τους. 

Παραλλαγή: Ενδιαφέρον έχει και η τοποθέτηση των μελών μιας ομάδας σε περιοχές ανάλογα με τη εθνική ή πολιτισμική ταυτότητα του καθενός. Ακολουθεί συζήτηση για την καταγωγή του καθενός.

· Κάθε φορά κάποιος άλλος φωνάζει ένα διαφορετικό κριτήριο για να γίνει η ταξινόμηση.

Ό,τι μας ενώνει – Ό,τι μας χωρίζει!

Τι έχουμε κοινό

Καθένας γράφει σε ένα χαρτί 5 ονόματα από την ομάδα. Συζητώντας, προσπαθεί να βρει και να γράψει δίπλα σε κάθε όνομα 2 πράγματα που έχει κοινά μ’ αυτούς και 1 που διαφέρουν έντονα. 

Εναλλακτικά, όλοι γράφουν σε χαρτί 3 πράγματα που τους αρέσουν πολύ και 3 που δεν τους αρέσουν καθόλου π.χ. «μ’ αρέσει η μουσική ροκ και οι σοκολάτες αλλά σιχαίνομαι τα …». Κατόπιν ψάχνουν στην ομάδα να βρουν ένα άλλον / άλλη που να μοιράζονται, όσο περισσότερο γίνεται, τα ίδια γούστα. Δεν δείχνουν τα χαρτιά, αλλά συζητάνε.

Τι νομίζω για τους άλλους

Ο εμψυχωτής ζητάει από όλους να βάλουν στο μυαλό τους δύο άλλους από την ομάδα. Κατόπιν όλοι πρέπει να γράψουν για τον καθένα τους σε ένα χαρτί δύο λόγους για τους οποίους μοιάζουν και δύο λόγους για τους οποίους είναι διαφορετικοί. Μετά όλοι συζητούν με αυτά τα δύο μέλη της ομάδας για τις ομοιότητες και τις διαφορές. 

Εναλλακτικά, μπορεί αυτοί οι δύο να συζητήσουν πάνω σε μερικά ερωτήματα που θα κάνει ο εμψυχωτής, όπως ποια είναι η ευτυχέστερη ημέρα της ζωής σου, ποια είναι τα τρία πράγματα που θα έπαιρνα μαζί μου σε ένα έρημο νησί κ.λ.π. 

Επίσης μπορεί καθένας να πει στον άλλο δύο πράγματα που είναι αλήθεια γι’ αυτόν και ένα που είναι ψέμα. Ο άλλος προσπαθεί να μαντέψει ποια είναι τα αληθινά και ποιο είναι το ψέμα.

Όσα θα ’θελα να μάθω 

α) Καθένας γράφει σε ένα χαρτί 3 – 4 ερωτήσεις που θα ήθελε να κάνει στους υπόλοιπους, π.χ. τι μουσική ακούς, ποια είναι η αγαπημένη σου εκπομπή στην τηλεόραση, τι παιχνίδια έπαιζες μικρός στην ιδιαίτερη πατρίδα σου, ποιους ανθρώπους εμπιστεύεσαι, ποιους ή τι φοβάσαι, τι σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια κ.λ.π. Κατόπιν όλοι παίρνουν μια μικρή συνέντευξη απ’ όλους. 

β) Όλοι κάθονται με τη σειρά στην «ανακριτική καρέκλα» (μόνοι στη σκηνή), λένε το όνομά τους και οι υπόλοιποι διαβάζουν τις πληροφορίες που έμαθαν γι’ αυτούς. Σ’ αυτή τη θέση μπορεί ο καθένας να πει τι είναι εκείνο που μπορεί να κάνει πολύ καλά. 

· Χρειάζεται προσοχή να μη γίνονται ακραίες ερωτήσεις. Καλύτερα οι ερωτήσεις να είναι για γεγονότα, πληροφορίες και λιγότερο για συναισθήματα.

Η καλή σου η κουβέντα

Ο εμψυχωτής ζητάει από τα μέλη της ομάδας να παρατηρήσουν για λίγα λεπτά τους άλλους και να σκεφτούν 1-2 θετικά σχόλια προσωπικά γι’ αυτούς. Κατόπιν να κινηθούν στο χώρο, να χαιρετήσουν τα άτομα και να ανταλλάξουν την «καλή τους κουβέντα», π.χ. γεια σου, ήθελα να σου πω ότι τα πήγες πολύ καλά στο μάθημα / στο μπάσκετ κ.λ.π. 

Το ίδιο μπορεί να γίνει και γραπτώς. Ο Α γράφει κάτι θετικό για κάποιον στην ομάδα. Το χαρτί περνάει από όλους που συμπληρώνουν τον «καλό τους λόγο»..

Εξέλιξη: Η ομάδα κρατάει ένα σχόλιο από τα παραπάνω, συγκεντρώνεται σ’ αυτό, απλώνεται στο χώρο και με ένα σύνθημα αρχίζουν να λένε όλοι τη φράση συνοδεύοντάς τη και με μια μικρή κίνηση. Η φράση επαναλαμβάνεται συνέχεια και, κατά τη βούληση καθενός, η ένταση ανεβαίνει κάθε φορά από το επίπεδο 1 μέχρι το επίπεδο 10 (μέγιστο). Ο εμψυχωτής μπορεί να «παγώσει» τη διαδικασία και να ρωτήσει κάποιον σε ποιο επίπεδο νομίζει ότι είναι. Κατόπιν η ίδια άσκηση δοκιμάζεται ατομικά με τον καθένα.

· Άσκηση γενναιοδωρίας και θετικού κλίματος εργασίας. Στην εξέλιξή της τονίζει τις ελαφρές διαφοροποιήσεις και τα όρια στη φωνητική κλίμακα του καθενός.

Πούλα τον στον πλειστηριασμό

Η ομάδα χωρίζεται σε ζεύγη. Ο Α έχει 5 λεπτά να μάθει όλα τα «καλά» του Β, ώστε να μπορεί να τον πουλήσει στον πλειστηριασμό! Κατόπιν στήνεται ο πλειστηριασμός όπου όλοι οι Α προσπαθούν να πουλήσουν τους Β. Το κοινό βέβαια κάνει ερωτήσεις, παζαρεύει κ.λ.π. 

Μετά μπορούν οι Β να μάθουν τα «ελαττώματα» των Α, ώστε να μην τους πουλήσουν, γιατί π.χ τους είναι πολύτιμοι σκλάβοι, παρά τις μεγάλες προσφορές που υπάρχουν απ’ το κοινό. 

Παιδικές αναμνήσεις

Τι μου ταιριάζει!: Όλοι γράφουν σε ένα χαρτί μια λέξη που τους προκαλεί μια παιδική ανάμνηση. Μπορεί να είναι ένα χρώμα, μια μυρωδιά, ένα μέρος, ένας άνθρωπος, κ.ά. Τα χαρτιά ανακατεύονται και ξαναμοιράζονται. Ο καθένας προσπαθεί να ανακαλύψει ποιος μπορεί να είναι ο κάτοχος του χαρτιού που κρατάει. Όταν συμβεί αυτό, μπορούν να ακολουθήσουν εξηγήσεις. 

Η ιστορία του ονόματός μου: Η ομάδα χωρίζεται σε ζεύγη και καθένας μοιράζεται με τον άλλον την ιστορία του ονόματός του. Από πού δηλαδή βγαίνει, τι σημαίνει, πώς ονομάστηκε έτσι, αν νομίζει ότι τον αντιπροσωπεύει κ.λ.π. Μπορεί επίσης να αναφερθούν εικόνες από το μέρος καταγωγής, μια άσχημη ή ευχάριστη εμπειρία από τα παιδικά χρόνια κ.ά. Κατόπιν μπορεί ο ένας να παρουσιάσει τον άλλο στην ομάδα, φροντίζοντας να μιμηθεί τις κινήσεις του και τη φωνή του, υιοθετώντας δηλαδή τη γλώσσα του σώματος του άλλου. Κάποια στιγμή μπορεί να συμπεριλάβει κι ένα ψεύτικο στοιχείο του άλλου (κάτι δηλαδή που ο άλλος δεν του είπε και που αποκλείεται να συμβαίνει). Η ομάδα προσπαθεί να ανακαλύψει πιο είναι αυτό το ψεύτικο στοιχείο.
· Προφανώς αυτή η άσκηση προϋποθέτει καλούς ακροατές.


Πηγή: Γκόβας, Ν. (2001). Για ένα νεανικό δημιουργικό θέατρο: ασκήσεις, παιχνίδια, τεχνικές. Αθήνα: Μεταίχμιο
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...