Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Όταν μια ολόκληρη τάξη οργανώνει ... διάσωση εξαφανισμένων κατοίκων

Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν χρησιμοποιούν τη φαντασία τους
... του Tim Taylor

Η φαντασία στη σχολική τάξη
    Ο αρθρογράφος, τόσο ως παιδί όσο και ως ενήλικας, δηλώνει ότι λατρεύει τα παιχνίδια. Όταν πια έγινε δάσκαλος αποφάσισε να εντάξει αυτή του την αγάπη στο μάθημα προκειμένου να κινήσει το ενδιαφέρον των μαθητών του. Σύμφωνα με τον ίδιο, στάθηκε ιδιαίτερα τυχερός, όταν τον πρώτο χρόνο που ξεκίνησε να διδάσκει, συνάντησε τον Luke Abbott, σύμβουλο και μαθητή της Dorothy Heathcote, κορυφαίας προσωπικότητας στον χώρο του δράματος στην εκπαίδευση. Οι δυο τελευταίοι έκαναν στην τάξη του μια υποδειγματική διδασκαλία εφαρμόζοντας ένα πρόγραμμα "ευφάνταστης έρευνας".

     Μέσα σε μόλις λίγα λεπτά από την έναρξη του μαθήματος βρέθηκαν όλοι, δάσκαλος και μαθητές, σε μια αποστολή διάσωσης των κατοίκων ενός χωριού, το οποίο είχε εξαφανιστεί σε μια γιγάντια τρύπα. Τα παιδιά συνεργάστηκαν δημιουργικά, μοιράστηκαν ιδέες, ζωγράφισαν, έγραψαν, οργάνωσαν σχέδια. Ο Tim Taylor αναφέρει ότι η τάξη του δε θύμιζε πια την αίθουσα ενός παραδοσιακού σχολείου αλλά ένα λειτουργικό εργαστήρι στο οποίο άνθρωποι δούλευαν σαν μια ομάδα. Η γνώση υπήρχε παντού, διαχεόταν προς όλες τις κατευθύνσεις, όχι μόνο από τους ενήλικες αλλά και από τα παιδιά, με βάση τις ανάγκες του πλαισίου που είχε τεθεί.
    Ο Taylor παρατηρώντας την όλη διαδικασία επιχείρησε να καταγράψει όλα όσα περιελάμβανε: κατασκευή χαρτών, καταγραφή σημειώσεων και σημαδιών, σχεδιασμούς, ερωτήματα, ομαδοσυνεργατική δουλειά, συζητήσεις για βράχια, πετρώματα και άλλα υλικά, για το φως και τη σκιά, το μήκος του σκοινιού, τις γωνίες, τις αποστάσεις, μετρήσεις, προσθέσεις, πολλαπλασιασμούς, αφαιρέσεις. Στα μαθήματα που ακολούθησαν τα παιδιά έγραψαν αναφορές διάσωσης, τίτλους εφημερίδων, ευχαριστήρια γράμματα, ποιήματα, φυλλάδια διάσωσης και εγχειρίδια οδηγιών.  
       Είκοσι χρόνια μετά, ο αρθρογράφος τονίζει ότι το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών μοιάζει στείρο καθώς είναι γεμάτο από πολλών ειδών γνώσεις και δεξιότητες που η κοινωνία θεωρεί ότι είναι ωφέλιμες για τα παιδιά. Ωστόσο, παρόλο που εκτιμά ότι τα πράγματα θα χειροτερεύουν ως προς αυτόν τον τομέα, υποστηρίζει ότι δεν είναι αναγκαίο ο τρόπος διδασκαλίας να παραμένει στάσιμος. Άλλωστε, το στοιχείο που εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τον Taylor, είναι ότι τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν εμπλέκονται στη διαδικασία της μάθησης. Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι το καλύτερο μάθημά του δεν "μεταφέρθηκε" σε μια τάξη αλλά χτίστηκε σταδιακά σε συνεργασία με τους μαθητές.

Πηγή (άρθρο, φωτογραφία):
κείμενο - μετάφραση: Χρύσα Πιπιλή
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...