Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

Αξιοποίηση της Οδύσσειας σε ένα σχολείο του εξωτερικού

Πώς να χρησιμοποιηθεί η δύναμη της ελληνικής μυθολογίας στην τάξη
... του Peter Worley

Η αξιοποίηση της ελληνικής μυθολογίας
για την εξερεύνηση φιλοσοφικών ερωτημάτων

  Τα έργα του Ομήρου, σύμφωνα με άρθρο του Peter Worley στην εφημερίδα Guardian, ασχολούνται με θεμελιώδη ζητήματα όπως ο πόλεμος, ηθικά διλήμματα, η φύση της αγάπης και της ευτυχίας, η ταυτότητα. Ο Πορφύριος, φιλόσοφος της αρχαιότητας, είχε αναφέρει ότι η Οδύσσεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διδασκαλία της φιλοσοφίας. Με αφορμή αυτή τη σκέψη, ο δάσκαλος Peter Worley αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τον Όμηρο ως πηγή προκειμένου να παρακινήσει τους μαθητές του να εκφράσουν τις σκέψεις τους. 
   Συγκεκριμένα, οργάνωσε ένα σχέδιο διδασκαλίας το οποίο διήρκεσε 14 εβδομάδες και κάθε ενότητα δεν ξεπερνούσε τη μία ώρα. Τα παιδιά καθισμένα σε κύκλο ξεκίνησαν την Οδύσσεια μελετώντας έναν χάρτη από το βιβλίο του ίδιου, ο οποίος απεικονίζει το ταξίδι του Οδυσσέα. Στη συνέχεια, διάβασαν τα επεισόδια του έπους και ο δάσκαλος φρόντισε να σταματάει η ανάγνωση σε σημεία κρίσιμα για την εξέλιξη της ιστορίας, ώστε να ακολουθεί συζήτηση σχετικά με το θέμα το οποίο προέκυψε στον μύθο στο συγκεκριμένο σημείο.
   Ο Worley παραθέτει ένα σχετικό παράδειγμα. Ο ίδιος ο πόλεμος ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τρώες αποτελεί ιδανική αφορμή για να συζητηθεί πότε κάποιος δικαιολογείται να πάει στον πόλεμο και πότε σε πόλεμο. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι κάθε ραψωδία περιλαμβάνει στοιχεία τα οποία οδηγούν σε φιλοσοφική αναζήτηση. Ειδικότερα, ο Αίολος και οι Άνεμοι είναι κατάλληλο θέμα για να διατυπωθούν απόψεις για την απολυταρχία και τη δημοκρατία, η ραψωδία με τον Τειρεσία και τον Κάτω Κόσμο αναδεικνύει την έννοια της προφητείας, το θέμα του μέλλοντος του ενός και της άσκησης εξουσίας πάνω σε αυτό από κάποιον άλλο, οι Σειρήνες αποτελούν μια εκπληκτική μεταφορά για την ελευθερία και την επιθυμία.
   Το σημαντικότερο, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, είναι η ενθουσιώδης ανταπόκριση των μαθητών σε έναν αρχαίο μύθο, η σύνδεσή τους με τους ήρωες και ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρούν με την ιστορία. "Δε θα ξεχάσω" σημειώνει "όταν ένα παιδί ρώτησε τι σχέση έχουν τα τέρατα της Σκύλλας και της Χάρυβδης με την αληθινή ζωή, μια συμμαθήτριά του τού απάντησε ότι δεν είναι αληθινά τέρατα αλλά οι δύσκολες αποφάσεις".
 Ο αρθρογράφος καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αφήγηση ιστοριών στα παιδιά δημιουργεί ένα δεσμό μεταξύ μαθητών και δασκάλου. Επιπλέον, βοηθάει τα παιδιά να δοκιμάσουν πώς θα απαντούσαν ή θα αντιδρούσαν σε μια παρόμοια κατάσταση ή απέναντι σε ένα ηθικό δίλημμα, το οποίο είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν στη ζωή τους. Τέλος, η αφήγηση μιας ιστορίας στο σύνολό της επιτρέπει την έκθεση των παιδιών απέναντι σε περίπλοκες καταστάσεις που θα ήταν δύσκολο να περιγραφούν ξεχωριστά. 

κείμενο - μετάφραση: Χρύσα Πιπιλή 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...